De schilderijen van Bart van der Meidenlijken op het eerste gezicht abstract. Grote kleurvlakken, aardse tonen, een ruwe toets. Maar wie langer kijkt, merkt dat er iets onderhuids gebeurt. Elke laag draagt een echo van wat ervoor kwam. Alsof het doek een geheugen heeft.

Van der Meiden werkt met acrylverf, pigmenten en natuurlijke toevoegingen —bloem, houtstof, kurkuma. Zo ontstaat er een zichtbare huid: dik, dun, ruw, open. Sommige lagen drogen dagenlang voor er iets nieuws gebeurt. Andere worden weggehaald, overschilderd of juist bewust bewaard. Het resultaat is altijd gelaagd, aards en voltextuur.

Zijn proces is intuïtief en lichamelijk. Er is geen vooropgezet plan; hij zoekt, reageert, luistert naar wat het doek teruggeeft. Daardoor ontstaan schilderijen die zich langzaam ontvouwen. Je ziet vormen, bewegingen, ritmes. En je voelt iets wat je niet altijd direct kunt benoemen. Soms doen de werken denken aan landschappen, soms aan organisch groeiende patronen. Maar ze blijven abstract en associatief — ze bieden ruimte om zelf te kijken en te interpreteren.

Bart van der Meiden studeerde aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht en werkt als beeldend kunstenaar én art-director. In zijn atelier werkt hij aan meerdere schilderijen tegelijk, in reeksen die elkaar versterken en beïnvloeden.